Even voorstellen: Inge Brongers-van der Schoot

Ik zag het levenslicht in de zomer van 1963 in Tilburg maar verhuisde na 9 maanden naar Den Haag (Morgenstond). Daar kreeg ik in de loop van zeven jaren nog twee zusjes. Ik ging naar de Kardinaal de Jongschool, waar in die tijd nog fraters werkzaam waren als leerkracht. Mijn Eerste Communie heb ik gedaan in de Antonius en Lodewijkkerk (thans: Emmausparochie). Dat was de kerk van mijn vader want mijn moeder ging naar ‘haar’ kerk (de hervormde Adventkerk) tot ze overstapte naar de katholieke kerk.

Van mijn achtste tot mijn elfde jaar heb ik in Cambodja gewoond. Heel spannend omdat ik er naar een Franse school moest terwijl ik nog geen woord Frans kon en er was een burgeroorlog gaande. Hoewel Cambodja overwegend boeddhistisch is was er een kathedraal. Daar gingen we met het gezin elke zondag naar toe. Ik herinner me dat ik naar catechismusles ging. Gezinsvieringen waren er niet, maar ik mocht wel in de Paaswake van 1973 het scheppingsverhaal lezen (in het Frans). Door deze jeugdherinneringen heeft het bijwonen van een mis in het Frans voor mij een bijzondere betekenis. In 1974 verhuisden we met het gezin naar Rijswijk. Ik ging naar de 6e klas van de Petrusschool en daarna naar het VWO op het Lodewijk Makeblijde College. De Bernadettekerk werd onze nieuwe parochie. Ik ben er gevormd door bisschop Simonis. In mijn middelbare schooltijd ging ik bijna wekelijks naar de kerk met mijn ouders en zusjes. In die jaren begon pastoor Bank met internationale missen, één keer in de maand op zaterdagavond; de gebeden en lezingen waren in verschillende talen en ik heb meerdere malen in het Frans iets mogen lezen.

Na mijn eindexamen ging ik niet-westerse sociologie in Wageningen studeren. Dat heb ik 2 jaar gedaan. Tijdens een vakantie bij mijn vader, die tijdelijk alleen naar Burkina Faso was gegaan voor zijn werk, ontmoette ik Evert met wie ik vrij snel ging samenwonen en na een jaar trouwen. Door zijn werk hebben we 14 jaren in uiteenlopende landen gewoond. In die jaren zijn Michiel (1987), Alexander (1990) en Katelijne (1993) geboren. Tussen het verhuizen en de gezinsuitbreiding door was ik op afstand gaan studeren: eerst Pedagogiek MO-A en daarna Onderwijskunde (Open Universiteit). Na 11 jaar studie kon ik mijn doctoraalbul in ontvangst nemen. Ik was wel trots op mezelf dat ik al die tijd de discipline had opgebracht om door te gaan met studeren.

In 1997 kwam ik met mijn gezin in Rijswijk wonen omdat we hier een geschikt huis vonden op fietsafstand van Evert’s werk. In de voorgaande 16 jaren had ik zo goed als niets gedaan met kerk en geloof. Dit kwam mede omdat Evert daar helemaal niets mee heeft. Maar terug op vertrouwde Rijswijkse bodem voelde het goed om weer naar de Bernadettekerk te gaan. Ook wilde ik mijn kinderen iets meegeven van mijn geloofsopvoeding. Alle drie zijn gedoopt en hebben hun Eerste Communie gedaan, de jongste twee zijn ook gevormd. Mijn vrijwilligerswerk bij de parochie is toen begonnen: WG Vormsel,WG Eerste Communie en WG Gezinsviering. Van de laatste ben ik ook een tijd coördinator geweest. Op een gegeven moment was ik uitgekeken op het werken met kinderen en ging ik nadenken hoe ik op een andere manier actief kon zijn in onze parochie. Met de drieslag: leren- vieren- dienen in het achterhoofd koos ik voor de PCI. In mijn werk was ik in aanraking gekomen met mensen die in vaak hele moeilijke omstandigheden leven. Via de PCI wilde ik mij inzetten om deze medemensen een beetje te helpen. Het vieren kon ik niet helemaal loslaten; ik sloot me daarom ruim een jaar geleden aan bij de kostersgroep van de B&B. Ik hou er van om praktisch bezig te zijn. Het voelt goed om deel te zijn van dit fijne kostersteam.

En waarom ook lid worden van het parochiebestuur? Ik vind het interessant om de organisatie kerk van een andere kant te leren kennen. Vanwege mijn werk heb ik ervaring in een organisatie die werkt met veel vrijwilligers; die kennis hoop ik te kunnen gebruiken bij het bestuurswerk. Ik wil graag dat de Bonifatiusparochie een ‘plek’ is en blijft waar alle generaties, ook met niet-Nederlandse achtergrond, zich thuis voelen en inspiratie vinden. Mijn wens is ook dat daar ruimte is voor contacten met onze protestante zusters en broeders. Deze ‘plek’ moeten we samen maken. Ik ga proberen via het bestuur mijn steentje daaraan bij te dragen. Mijn dochter Katelijne, die inmiddels 10 jaar misdienaar is in de B&B, en mijn ouders vinden het een goede zaak dat ik lid ben geworden van het parochiebestuur; mijn mannen thuis maakt het weinig uit. Naast vrijwillige activiteiten heb ik ook een betaalde baan. Nu werk ik, in deeltijd, als coördinator bij een organisatie in Den Haag die Nederlandse les aan huis aan geïsoleerde vrouwen verzorgt. De rest van mijn tijd besteed ik aan aerobics, mijn gezin (2 kinderen wonen nog thuis; mijn man is momenteel het grootste deel van de tijd in het buitenland voor zijn werk), het huishouden en als het kan aan een van mijn hobby s (naaien, lezen, reizen, koken, dansen (klassiek ballet en salsa). Ik zal u niet allemaal persoonlijk kunnen ontmoeten, maar schroomt u niet om contact met mij op te nemen als u ideeën, opmerkingen etc. heeft waar het parochiebestuur iets mee zou kunnen. Via het secretariaat kunt u mij altijd bereiken of u spreekt mij aan op zondag na de viering.

e-mail: beheerraad.bb@bonifatiusparochie.info