Zegening klokkentoren Brielle

PERSBERICHT 

Rotterdam, 9 juni 2016

Klokken in klokkentoren luiden voor de eerste maal

in bedevaartsoord Brielle   

Zaterdag 4 juni luidden voor de eerste maal in het bedevaartsoord in Brielle de klokken in de nieuwe klokkentoren.

De drie kerkklokken zijn genaamd Maria, Martinus (vernoemd naar de eerste bisschop van Rotterdam) en Paulus (naar Paus Paulus VI). Het Heiligdom in Den Briel heeft eerder nooit kerkklokken gehad, maar nu, na de zegening van de klokken door Mgr. Van den Hende, was het feestelijke klokkengelui rond de bedevaartkerk en in de omgeving luid en duidelijk te horen.

De drie klokken komen van de H. Jacobuskerk in Oude Wetering, die aan de eredienst is onttrokken. Voor de klokken is een nieuwe klokkenstoel vervaardigd. Na de zegening van de klokken werd de eucharistie gevierd met Mgr. Van den Hende als hoofdcelebrant. In zijn homilie ging Mgr. Van den Hende in op de betekenis van een pelgrimage en de waarde van de klokken in deze context.

De bisschop verwees in zijn homilie naar de drie klokken die deze dag luidden. Hij noemde de klokken een uiting van ons behoren bij de kerk. Maar hij riep ook op om de klokken niet het werk laten doen: “Het moet allereerst  in ons hart beginnen. Om dan die klokken te hebben, als teken van wat bij ons van binnen leeft.”  

‘’Op deze plaats zijn in 1572 negentien Rooms katholieke geestelijken als martelaren gestorven omwille van het geloof. Ze werden onder druk gezet, gepijnigd en uitgelachen; het was zoals het leven van onze Heer Jezus zelf. Maar ze hebben vastgehouden. Hoe bang ook voor wat zou komen, hebben ze samen sterk gestaan. Ze hebben hun hart kunnen openstellen voor de liefde van God en Zijn evangelie. Ze hebben de Heer verkondigd.” Je zou zeggen: En dan sterven ze alsnog. Waarom zou je zo je nek uitsteken? Maar de martelaren hebben in Jezus voetstappen gestaan. En ze hebben gesproken. We geloven dat hun woord niet doodgevallen is. Dat zij als martelaar gestorven, mogen leven bij de Heer. Dat hun weg geen doodlopende weg is en dat hun hart dat klopte voor het evangelie, nu de vreugde mag ervaren van de Heer zelf.” aldus de bisschop.

Bij de zegening waren naast vele gelovigen van binnen en buiten het bisdom aanwezig burgemeester G. Rensen van Brielle, de directie van H&B Bouw, directie Kansfonds en dhr. Van der Mey van het architectenbureau P. Onderwater.

Ook parochianen van de H. Jacobuskerk in Oude Wetering, de kerk die aan de eredienst is onttrokken en waar de klokken van afkomstig zijn, waren samen met een van hun parochiekoren vertegenwoordigd op deze dag in Brielle. Dat de kerksluiting  pijn met zich meebrengt, liet de bisschop niet onbesproken: “De klokken hier buiten zijn geen doodsklokken. Klokken die we luiden als we iemand ten grave dragen. Klokken die je aan dood doen denken, als ze verwijderd worden bij een kerk. En als vervolgens de Jacobuskerk met de grond gelijk gemaakt wordt. Nee, het zijn Paasklokken! Omdat we geloven dat de Heer, die hart voor ons heeft, ons oproept om ons toe te vertrouwen aan Hem. […] En als dan de klokken luiden en wij de moed in ons hart bewaren en de hoop en de liefde. Dan zijn de klokken een teken van wat bij ons van binnen leeft. Mogen we hier met een verrijkt hart vertrekken en mag het klokkengelui nog lang in onze oren blijven klinken als een Paasjubelzang die ons nu al gegeven is.”

Na de lunch hield pater L.M. van Ulden ofm, een lezing over de historie en het belang van kerkklokken: “Klokken behoren tot de oudste muziekinstrumenten van de wereld, voortkomend uit twee families: die van de bel en van de klok. Uit bronnen weten we dat al enkele duizenden jaren voor Chr. de komst van de Assyrische Koning werd aangekondigd met belletjes die rinkelden. We kennen dat nog in onze liturgie bij het luiden van de schellen tijdens de mis, ook bijvoorbeeld onder het Gloria in de Paaswake.”

Einde bericht

HOME